x Reader (x Czytelniczka): jak pisać imaginy z (T/I), żeby postać została sobą

Wymyślasz bohaterkę, zaczynasz pierwszą scenę i w trakcie pisania ulubiona postać robi się obca. Gdy patrzy już tylko na (T/I), znika gdzieś ta osoba, którą znasz z kanonu.

Historie x Czytelniczka (po angielsku x Reader albo reader-insert) łączą postać z kanonu z tobą — czytelniczką albo czytelnikiem — albo z bohaterką, którą wymyślasz specjalnie do tej historii. Ten tekst pokazuje, jak taką bohaterkę zbudować, jak wybrać narrację i jak pisać postać z kanonu tak, żeby została sobą.

Przykładem jest Clay Rowen z powieści „Podobno jestem czarnym magiem, a umiem tylko kopać w ziemi”, którą napisaliśmy po koreańsku w kursie TypeTak Powieść internetowa w odcinkach — krok po kroku. Clay to chłopak z ludu z niedoborem many, którego stary kamień osądu wziął za czarnego maga: po koreańsku „magia ziemi” i „czarna magia” brzmią niemal tak samo.

W skrócie

Najpierw robisz notatki o postaci z kanonu
Bohaterka jest kimś innym niż postać z kanonu
Narrację wybierasz pod to, czy czytelnik ma się wcielić w bohaterkę
Postać z kanonu nie patrzy wyłącznie na bohaterkę
W opisie piszesz, że to x Czytelniczka, i dodajesz ostrzeżenia

x Czytelniczka, (T/I), imagin — pojęcia na start

x Czytelniczka · x Czytelnik · x Reader: historia, w której postać z kanonu wchodzi w relację z czytelnikiem. W tytule zwykle stoi „Clay x Czytelniczka” albo „Clay x Reader”.
(T/I): „twoje imię”, w tekstach angielskich Y/N. Stoi w miejscu imienia bohaterki, żeby każdy mógł wstawić tam swoje.
Imagin: krótka, czasem kilkuczęściowa historia, w której główną rolę grasz ty.
Self-insert: autorka albo autor wpisuje do historii siebie.
OC (original character): postać wymyślona przez autora. Gdy bohaterka nie ma być tobą, tylko osobną osobą, jest właśnie OC.

Najczęściej to romans, ale przyjaźń, rodzina, rywalizacja albo nieodwzajemnione uczucie też się liczą.

Polszczyzna ma tu jeden haczyk: w drugiej osobie czas przeszły zdradza płeć — „podniosłaś” albo „podniosłeś”. Dlatego w tytule pada „Czytelniczka” albo „Czytelnik” i od początku wiadomo, kogo tekst zakłada.

Gdy postać to prawdziwa osoba

Na Wattpadzie popularne są też historie x Czytelniczka z idolami i innymi prawdziwymi ludźmi. Taka osoba naprawdę żyje i tekst może do niej dotrzeć. Nie oznaczaj jej ani oficjalnych kont, nie pisz niczego, co szkodzi jej dobremu imieniu, a romans pisz tak, żeby nie dało się go wziąć za fakt. Wattpad ma w zasadach treści osobny punkt o opowiadaniach o prawdziwych osobach — przeczytaj go przed publikacją.

1. Najpierw notatki o postaci z kanonu

Najczęstszy zarzut wobec x Czytelniczka brzmi: „ta postać jest zupełnie inna niż w kanonie”. W chwili, gdy pojawia się bohaterka, postać łatwo zaczyna zachowywać się nie po swojemu. Dlatego notatki o postaci z kanonu robisz przed notatkami o bohaterce.

Wystarczy pięć pól: sposób mówienia, wartości, reakcje pod presją, czego nigdy by nie zrobiła i sceny-dowody. Jak zrobić takie notatki i sprawdzać z nimi sceny, opisaliśmy w tekście OOC — co to znaczy, a pełne notatki o Clayu też tam są. Tutaj przydadzą się z nich dwa wiersze.

Mówi uprzejmie i prosto, a gdy coś idzie nie tak, próbuje to wyjaśnić
Myśli o uprawnieniach i stałej pracy, żeby pomóc rodzinie

2. Bohaterka to ktoś inny niż postać z kanonu

Tworząc bohaterkę, ustal pięć rzeczy.

Pole	Co ustalić
Imię	(T/I) czy własne imię
Miejsce w świecie kanonu	Jak poznaje postać z kanonu i czym się zajmuje w tym świecie
Charakter	Czym różni się od postaci z kanonu i w czym się z nią ściera
Słabość	Czego nie umie, w czym się myli
Inne relacje	Z kim poza postacią z kanonu ją coś łączy

Tak może wyglądać bohaterka dla Claya w wersji z OC, czyli taka, w którą czytelniczka się nie wciela:

Pole	Bibliotekarka
Imię	W wersji x Czytelniczka (T/I). Tu imię nie jest potrzebne — w przykładach to po prostu bibliotekarka
Miejsce w świecie kanonu	Pomocnica w bibliotece akademii Belkadia, dwa lata starsza od Claya
Charakter	Mówi krótko i skąpi pochwał. Jedyna osoba w akademii, która nie boi się „czarnego maga”, bo magia w ogóle jej nie interesuje
Słabość	Słabo czyta ludzi. Troskę okazuje wyłącznie zrzędzeniem
Inne relacje	Wiecznie kłóci się z Lucianem o nieoddane książki

Zwróć uwagę na dwie rzeczy. Pierwsza: jej charakter jest przeciwieństwem charakteru Claya. On zawsze wszystko wyjaśnia, ona żadnych wyjaśnień nie potrzebuje — wystarczy postawić ich w jednej scenie, żeby coś się zaczęło dziać. Druga: ma słabość i inne relacje. Bohaterkę, która wszystko umie i którą wszyscy kochają, nazywa się Mary Sue, a czytelnicy rzadko się do takiej przywiązują.

3. Wybierz narrację

Tę samą scenę czyta się inaczej w zależności od narracji. Jeśli czytelniczka ma się wcielić w bohaterkę, dobrze sprawdza się pierwsza albo druga osoba. Jeśli bohaterka to osobna postać, trzecia.

Pierwsza osoba — bohaterka mówi „ja”. Jej myśli są najbliżej czytelnika.

Clay znowu tłumaczył, że to tylko magia ziemi. Nie podniosłam wzroku znad katalogu.
Druga osoba — piszesz „ty”. Tak pisze się wiele x Czytelniczka i imaginów: czytelniczka sama staje się bohaterką. Czas teraźniejszy nie zdradza płci, więc pasuje i do Czytelniczki, i do Czytelnika.

Clay znowu tłumaczy, że to tylko magia ziemi. Nie podnosisz wzroku znad katalogu.
Trzecia osoba — bohaterkę nazywasz z imienia albo opisem. Patrzysz wtedy na bohaterkę i postać z kanonu z niewielkiego dystansu, a myśli postaci z kanonu łatwiej pokazać.

Clay znowu tłumaczył, że to tylko magia ziemi. Bibliotekarka nie podniosła wzroku znad katalogu.

W jednym tekście trzymaj się jednej narracji. Gdy zmienia się co scenę, czytelnik nie wie, czyimi oczami patrzy.

4. Postać z kanonu nie patrzy wyłącznie na bohaterkę

x Czytelniczka zaczyna wyglądać na OOC zwykle wtedy, gdy postać z kanonu widzi już tylko bohaterkę. Znikają przyjaciele, cele i stare nawyki, zostają same reakcje na nią.

Załóżmy, że scena, w której bibliotekarka pierwszy raz chwali Claya, wygląda tak:

— Twoja rzepa na parapecie pracowni ładnie rośnie. Widziałam rano.

Clay oblał się rumieńcem i nie wydusił ani słowa. Zapomniał nawet, po co w ogóle przyszedł do biblioteki.

Z notatkami o Clayu nie zgadzają się dwie rzeczy. Ktoś, kto zawsze próbuje coś wyjaśnić, zaniemówił, a ktoś, kto myśli o uprawnieniach i pracy, zapomniał, po co przyszedł. Po poprawce zgodnej z notatkami:

— Twoja rzepa na parapecie pracowni ładnie rośnie. Widziałam rano.

— Dziękuję. To zwykła magia ziemi, naprawdę nic groźnego. U nas w domu każdy… — Clay urwał, bo bibliotekarka już wróciła do katalogu. — Ja tylko po podręcznik do egzaminu na uprawnienia.

Wyszedł z książką pod pachą. Przy schodach zawrócił, żeby zapytać, o której jutro otwierają, choć godziny wisiały na drzwiach.

Clay nadal wyjaśnia i nadal pamięta o egzaminie. Ale to, że zawraca z pytaniem, na które zna odpowiedź, pokazuje, jak bardzo ucieszyły go te słowa. Gdy postać z kanonu reaguje po swojemu, jedno zdanie bohaterki waży więcej.

Z tego samego powodu nie usuwaj relacji z kanonu, żeby zrobić miejsce bohaterce. Mia, która zna prawdę o magii Claya, zostaje w historii, a plany Claya wobec rodziny są takie same jak w kanonie.

5. Opis i ostrzeżenia przed publikacją

Jedni uwielbiają x Czytelniczka, inni tego unikają. Jeśli w opisie znajdą się te informacje, osoby, które takich historii szukają, łatwo cię znajdą, a reszta spokojnie przejdzie dalej.

Że to x Czytelniczka: w tytule albo w pierwszej linijce opisu, na przykład „Clay Rowen x Czytelniczka”.
Kto z kim: czy bohaterką jest (T/I), czy OC z własnym imieniem.
Relacja i ograniczenia wiekowe: romans czy inna relacja, czy jest przemoc albo treści dla dorosłych.
Odstępstwa od kanonu: AU albo realia, których kanon nie ma — uprzedź o nich.

Jeśli zaczynasz, zrób dziś tylko jedno: wypełnij pole „Słabość” swojej bohaterki.

Częste błędy

Idealna bohaterka. Bohaterka, która wszystko umie i którą wszyscy lubią, zatrzymuje historię. Dopiero słabość wprawia relację w ruch.
Wymazywanie kanonu. Gdy dla bohaterki znikają z historii przyjaciele albo partnerzy z kanonu, odchodzą czytelnicy, którzy kochają oryginał.
Długi wstęp o bohaterce. Przeszłości i zdolności bohaterki nie wykładaj w pierwszym rozdziale. Pokazuj je po trochu w scenach z postacią z kanonu.

Bohaterka i postać z kanonu obok siebie — z TypeTak

TypeTak to edytor AI do pisania, w którym piszesz razem z agentem. Przy x Czytelniczka pomaga trzymać notatki o obu postaciach w jednym miejscu i sprawdzać w trakcie pisania, czy postać z kanonu nie stała się kimś innym.

Bohaterka i postać z kanonu w Świecie. Notatki o postaci z kanonu i opis bohaterki zapisujesz obok siebie w Świecie. Agent czyta go przed odpowiedzią, więc gdy zapytasz „Co powie Clay, gdy bibliotekarka pierwszy raz go pochwali?”, odpowie zgodnie z notatkami o obojgu.
Feedback do skończonej sceny. Na pasku narzędzi edytora otwórz menu obok przycisku Korekta i kliknij Feedback. Oprócz mocnych i słabych stron tekstu wskaże miejsca, które przeczą realiom zapisanym w Świecie — to druga kontrola, czy postać z kanonu nie zachowała się wbrew notatkom.

TypeTak pomaga w pisaniu, które robisz samodzielnie. Jaka będzie twoja bohaterka i jak blisko siebie postawisz tę dwójkę, decydujesz ty.

FAQ

Czym różni się imagin od x Czytelniczka?

To bardzo bliskie formy. Imagin to zwykle krótka historia, czasem w kilku częściach, w której główną rolę grasz ty. x Czytelniczka może być też długim opowiadaniem z rozdziałami, a bohaterka bywa w nim osobną postacią z własnym imieniem.

Czy bohaterka musi być (T/I)?

Nie. Jeśli chcesz, żeby czytelniczka wstawiła siebie, (T/I) i druga osoba będą najlepsze. Jeśli bohaterka ma być kimś innym niż ty, łatwiej pisać ją z własnym imieniem jako OC.

Jak sprawić, żeby bohaterka nie była Mary Sue?

Zacznij od jednej słabości i jednej relacji z kimś innym niż postać z kanonu. Gdy bohaterka się myli i rozmawia też z innymi ludźmi, czytelnik widzi w niej osobę.

Czym x Czytelniczka różni się od fanfika o shipie?

Fanfik o shipie łączy ze sobą postacie z kanonu, a x Czytelniczka łączy postać z kanonu z czytelnikiem albo z wymyśloną bohaterką. W obu tak samo pilnujesz, żeby postacie z kanonu zostały sobą.

Źródła

Słownik Wattpada: imagin T.I/Y.N
Wattpad: Content Guidelines