Typy węzłów i węzły

Każda pozycja Świata to węzeł, a węzły dzielą się na typy. Świat zaczyna pusty. Rozmowa z Agentem albo pisanie sprawiają, że postaci, miejsca i ustalenia układają się w odpowiadające im typy i węzły, a typy dopasowane do utworu zakładasz też sam. Węzły tego samego typu dzielą tę samą strukturę: właściwości i sekcje.

Zakładając typ węzła, wybierasz jego rodzaj: Graf albo Tablica. Jak wygląda każdy z nich, opisują Typ Graf i Typ Tablica.

Słowa kluczowe

Słowo kluczowe rejestrujesz w menu tytułu, które otwiera się po naciśnięciu nazwy węzła (wpisz i naciśnij Enter). Może to być inna nazwa używana w tekście albo jedno słowo wyjęte z długiej nazwy. Służy jednocześnie wyszukiwaniu i rozpoznawaniu przez Agenta — nawet gdy tekst nazywa węzeł inaczej, zostaje rozpoznany jako ten sam.

Właściwości i sekcje

Każdy węzeł składa się z właściwości i sekcji.

  • Właściwość: pole w formie tabeli (na przykład wiek, zawód). Typ wartości wybierasz spośród Zwykła, Liczba, Wybór, Relacja (węzeł), a kilka właściwości spinasz w grupę.
  • Sekcja: blok tekstu pisany w dowolnym formacie.

Właściwość typu Liczba przyjmuje nie tylko wartość dokładną, lecz także zakres i wartość przybliżoną, a do tego jednostkę. Wartość opatrzona okresem obowiązywania (początek i koniec) pozwala zapisać fakt zmieniający się w opowieści osobno dla każdego momentu, bez nadpisywania. Przydaje się przy wartościach zmiennych w czasie: pozycja postaci, władca miejsca.

Łączenie relacjami

Relację tworzy właściwość typu Relacja (węzeł). Wskazanie innego węzła jako wartości właściwości łączy oba węzły, a w Typie Graf to połączenie rysuje się jako linia między nimi.

Właściwość relacji ma dwa ustawienia.

  • Ograniczenie typu węzła: określa, na jakie typy węzłów relacja może wskazywać. Bez ograniczenia wskazuje na wszystkie typy.
  • Synchronizacja odwrotna: relacja zapisana po jednej stronie staje również przy węźle po drugiej. Wpisz jedną postać we właściwość „ojciec" innej, a ta pierwsza zapisze się we właściwości „córka" tamtej.

Synchronizacja odwrotna działa tak.

  • Właściwość po drugiej stronie: wskazujesz, w której właściwości węzła po drugiej stronie stanie wiersz pary. Kandydatami są właściwości typów wybranych w ograniczeniu typu węzła, a może nim być również właściwość o tej samej nazwie (na przykład drugą stroną „ojca" jest „syn" albo „córka").
  • Przy zapisie: gdy kandydatów po drugiej stronie jest kilku, pojawia się okno z pytaniem, o którą właściwość chodzi, i wybierasz sam. Pominięcie oznacza, że przy drugim węźle nic nie stanie.
  • Przy usuwaniu: usunięcie wartości, przy której stoi para, usuwa również wartość zapisaną w drugim węźle. Przed usunięciem pojawia się pytanie o potwierdzenie.

Linki i linki zwrotne

  • Wpisanie [[ w tekście pozwala połączyć inny węzeł. Link prowadzący do usuniętego węzła jest przekreślony i po naciśnięciu nigdzie nie przenosi.
  • Linki zwrotne pokazują, gdzie bieżący węzeł jest przywoływany.

Sprawdzanie Źródła

Kiedy Porządkowanie Świata z Narzędzi subagentów porządkuje ustalenia, zapisuje razem z nimi Źródło: fragment Rękopisu albo rozmowę, która była podstawą. Źródło dopina się jako mały chip obok wiersza właściwości albo sekcji — numer Rozdziału, jeśli ustalenie pochodzi z Rękopisu, ikona czatu, jeśli z rozmowy. Naciśnięcie chipa otwiera Źródło i pozwala wrócić do miejsca, w którym ustalenie się zrodziło — do konkretnej sceny albo rozmowy.